خانه تجربه با همکاری دو دوست قدیمی، دکتر طهماسب و دکتر اسکندری، به عنوان مرکزی برای روان درمانی و آموزش روان شناسی شکل گرفت. در رویکرد ما، عواطف و تجربه های درونی فرد و نقش رابطه ها در زندگی روانی او جایگاه محوری دارند. روان درمانی فرصتی است برای پرداختن به احساس ها، رنج ها و تعارض های عاطفی در بستر رابطه ای همراه با اعتماد و همدلی.
دکتر علیرضا طهماسب
دکتر علیرضا طهماسب روان شناس، روان درمانگر تحلیلی، مدرس و پژوهشگر حوزه روان کاوی و روان درمانی دینامیک است. او نقشی اثرگذار در آموزش، بسط و تبیین رویکردهای تحلیلی معاصر، به ویژه روان درمانی دینامیک مبتنی بر منتالیزیشن (ذهنی سازی) در جامعه علمی و بالینی ایران ایفا کرده است.
سوابق تحصیلی و جایگاه آکادمیک
دکتر طهماسب دانش آموخته دکتری تخصصی روان شناسی بالینی از دانشگاه زیگموند فروید وین (Sigmund Freud University Vienna) در اتریش است. بهره مندی از سنت های اصیل روان کاوی در وین و تجارب بالینی و آکادمیک در اروپا، پایه آموزش های منسجم، مستند و مبتنی بر منابع دست اول او را در حوزه روان کاوی و درمان های دینامیک فراهم ساخته است.
جهت گیری نظری و حوزه های تدریس و بالینی
محور آموزش ها، فعالیت های بالینی و پژوهش های دکتر طهماسب بر پیوند میان روان کاوی با نظریه های تحلیلی معاصر استوار است و تمرکز اصلی آن در زمینه های زیر متبلور می شود:
روان درمانی دینامیک مبتنی بر منتالیزیشن (Mentalization-Based): تدریس و تبیین جامع ساختار و سازوکارهای منتالیزیشن (ذهنی سازی) بر اساس نظریه ها و الگوهای بالینی پیتر فوناگی، آنتونی بیتمن و جان جی. آلن؛ با هدف سنجش، بازیابی و توسعه ظرفیت درک دنیای ذهنی خود و دیگری در جریان درمان تحلیلی.
رشد و تحول ساختار شخصیت: بررسی سازمان شخصیت، آسیب شناسی ساختارهای مرزی و تحلیلی، و فهم سیر تحول روانی «خود» (Self) از مراحل اولیه رشد تا بزرگسالی.
نظریه دلبستگی و روابط موضوعی (ابژه): پیوند میان الگوهای دلبستگی اولیه، تجارب تروماتیک و تعارضات ناخودآگاه با روابط بین فردی در بافتار معاصر.
دینامیک رابطه درمانی و گسست های تحلیلی: فهم فرآیندهای رابطه درمانی، پدیده های انتقال و انتقال متقابل، و شیوه های مدیریت و ترمیم گسست ها در بستر فرآیند درمان.
رویکرد آموزشی و آثار
دوره ها و کارگاه های تخصصی دکتر طهماسب برای روان درمانگران، به دقت نظری بالا، ارجاع مستقیم به متون مرجع و پرهیز از ساده سازی های تقلیل گرایانه شناخته می شود. وی همچنین با ترجمه آثار کلاسیک روان کاوی (نظیر آثار زیگموند فروید) و متون مرجع تخصصی در زمینه تحول شخصیت و منتالیزیشن، سهمی مهم در غنای ادبیات روان کاوی و روان درمانی تحلیلی در زبان فارسی داشته است.
